ಯುಕೆಯ ಅಕಿನೊವಾ ಡೇವಿಸ್ (ಜ್ಯೂ) ನಿರ್ದೇಶನದ ಮೈ ಫಾದರ್ಸ್ ಶ್ಯಾಡೋವ್ ,ನೈಜೀರಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವಾಸ್ತವಾಧಾರಿತ ಆಂಗ್ಲ ಸಿನಿಮಾ. ಮಿಲಿಟರಿ ಆಡಳಿತ ಕೊನೆಗೊಂಡು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಉದಯಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಕನಸಿನ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಹೋರಾಟಗಾರ ಪೋಲಾ ಇದರ ಕೇಂದ್ರ ಪಾತ್ರ.
ತನ್ನ ಹದಿಹರೆಯದಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ, ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳ ತಂದೆಯಾಗಿರುವ ಪೋಲಾ ಹೊರನೋಟಕ್ಕೆ ಯಶಸ್ವಿ ಕುಟುಂಬಸ್ಥ. ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಅವನು ಬದುಕುತ್ತಿರುವುದು ತೀವ್ರ ಸಂಘರ್ಷಗಳ ಮಧ್ಯೆ. ೧೧ ವರ್ಷದ ಹಿರಿಯ ಮಗ ತನ್ನದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವನು. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪೋಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ೮ ವರ್ಷದ ಕಿರಿಯ ಮಗ ತಾಯಿಯಂತೆಯೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ, ಆಕ್ಷೇಪಿಸುವ ಸ್ವಭಾವದವನು. ಈ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಪೋಲಾನೊಳಗಿನ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೆದಕುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಸಾವಿನ ನೆರಳು ಸದಾ ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಈ ತಂದೆ, ಜೀವನವೆಂಬ ತೂಗುತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಲವು ಹೆಂಡತಿಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ತನ್ನ ತಂದೆ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ, ಪೋಲಾ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ತಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದ ಒಂದೇ ಮಾತನ್ನು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಮಂತ್ರವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ – “ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದು ಗಂಡಸಿನ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ಆಗಿರಬೇಕು.”
ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ತನ್ನಂತೆಯೇ ಶಿಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದೆ, ಸಂಬಳವೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿಗದ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬೀಳಬಾರದು ಎಂಬುದು ಅವನ ಹಠ. ಓದಿರುವ ಹೆಂಡತಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಮಕ್ಕಳು ಅವಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸಿನಿಮಾ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ದುಃಖದ ಕಥೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪೋಲಾ ತನ್ನ ತಂದೆಯಂತೆ ಆಗಬಾರದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಲೇ, ಅನೇಕ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ದಾರಿಗೆ ಜಾರುತ್ತಿರುವ ಸಂಕೀರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಸಂಬಳ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ ಸಹ ಹೋರಾಟದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುವುದು, ಬಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದು – ಈ ಎಲ್ಲವು ಅವನ ದ್ವಂದ್ವ ಬದುಕನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ವಾತ್ಸಲ್ಯವಿದ್ದರೂ, ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಡುವ ಧೈರ್ಯವೂ ಅವನಲ್ಲಿದೆ.
ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಂತಿಮ ಹಂತ ತಲುಪುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವಾದಾಗ, ಪೋಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರನ್ನು ಒಂದಿಡೀ ದಿನ ಲ್ಯಾಗೊಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಜಗತ್ತು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ನೆರಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಾಟಲಾಗದೆ ಹತಾಶನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ನಿರ್ದೇಶಕರು ಜೀವನದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯನ ಮುಖಗಳ ಕ್ಲೋಸ್ ಅಪ್ ಮೂಲಕ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಮುಗಿಬೀಳುವ ಇರುವೆಗಳ ದೃಶ್ಯ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವೇಲ್ ಸತ್ತಾಗ ಜನರೆಲ್ಲ ಅದರ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸುವ ದೃಶ್ಯ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆಹಾರ ದುರ್ಲಭತೆಯ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ರೂಪಕವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಗುಂಪಿನ ಮಧ್ಯೆ ಬರುವ ಹೂಸು ಗಾಳಿಯಿಂದ ತುಂಟ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಅನಾವಶ್ಯಕ ಆರೋಪ ಬೀಳುವ ಘಟನೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನ ಅನುಮಾನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ. ಸದಾ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿರುವ ಹುಡುಗನ ತುಂಟನಗೆಯಲ್ಲಿ ವೀಕ್ಷಕನಿಗೆ ಅವನೇ ಇರಬಹುದಾ ಹೂಸು ಬಿಟ್ಟದ್ದು? ಎಂದು ಊಹಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಶಿಸ್ತಿನ ಕೊರತೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯೆ ಇಂಧನ ಮುಗಿಯುವ ವಾಹನದಂತಹ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕ್ಷಣಗಳು ನೈಜೀರಿಯಾದ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಮತ್ತು ನಗರಗಳ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಕಥೆಗಳು ಜಾಗತಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ಕಥೆಗೆ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಕಲಾಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ಸ್ಪರ್ಶ ದೊರೆತಿರುವುದು ಸಿನಿಮಾದ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ. ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆ, ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಗುತನ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈ ಸಿನಿಮಾ ಒಂದು **“ತಂದೆಯೊಬ್ಬನ ಮೌನ ಸ್ವಗತ”**ದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಮೈ ಫಾದರ್ಸ್ ಶ್ಯಾಡೋವ್ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸಾಗುವ ಗಾಯಗಳ ಕಥೆ. ತಂದೆಯಿಂದ ಮಗನಿಗೆ ಬರುವ ನೆರಳಿನ ಕಥೆ. ಮತ್ತು ಆ ನೆರಳಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಮಾಡುವ ಹೋರಾಟದ ಕಥೆ.