ಕೆಲವು ಸುದ್ದಿಗಳು ಕೇವಲ “ಸುದ್ದಿ” ಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಅವು ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಒಂದು ಮೌನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ದುಬಾರೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದುರಂತ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ.
ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳ ಹಿಂದೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದವರು…
ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವರು…
“ಟ್ರಿಪ್ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡೋಣ” ಎಂದು ಬಂದವರು…
ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ, ಬದುಕು ಎಷ್ಟು ನಾಜೂಕು ಅನ್ನೋದು ಮತ್ತೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.
ನೀವಿದನ್ನೂ ಓದಬಹುದು : –
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮೋ ಹತಃ: ಅರ್ಧಸತ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಯುತ್ತಿರುವ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ
ಇಂದು ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಕಾಲ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವನ್ನೂ “ಕ್ಯಾಪ್ಚರ್” ಮಾಡಬೇಕು.
ಪ್ರತಿ ಅನುಭವವನ್ನೂ “ರೀಲ್” ಮಾಡಬೇಕು.
ಪ್ರತಿ ಪ್ರವಾಸವೂ “ಅಡ್ವೆಂಚರ್” ಆಗಿರಬೇಕು.
ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತೇವೆಯೇ ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ನದಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ನೀರಲ್ಲ.
ಅದು ಶಕ್ತಿ.
ಅದು ಅಂದಾಜಿಗೆ ಬಾರದ ಸ್ವಭಾವ.
ಅದು ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮುಖ ಬದಲಿಸಬಲ್ಲ ಪ್ರಕೃತಿ.
ದುಬಾರೆ ದುರಂತದ ನಂತರ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ.
ಯಾರ ತಪ್ಪು?
ಸುರಕ್ಷತಾ ಕೊರತೆಯಾ?
ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾ?
ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವೈಫಲ್ಯವಾ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರಗಳು ಬೇಕೇ ಬೇಕು.
ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನೊಂದು ಇದೆ.
ನಾವು ಜೀವದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮರೆತಿದ್ದೇವೆಯೇ?
ಇಂದು thrill culture ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.
ರಿಸ್ಕಿ ಫೋಟೋಗಳು…
ವೈರಲ್ ವಿಡಿಯೋಗಳು…
“ಒಮ್ಮೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡ್ಬೇಕು” ಅನ್ನೋ ಒತ್ತಡ…
ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನುಭವವಲ್ಲ, ಅಪಾಯವನ್ನೇ ಗ್ಲಾಮರ್ ಮಾಡುತ್ತಿವೆಯೇ ಅನ್ನೋ ಅನುಮಾನ ಬರುತ್ತದೆ.
ಯಾಕೆಂದರೆ ಇಂದು ಹಲವರು ಬದುಕನ್ನು ಬದುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ ಒಂದು ಅಪಘಾತದ ನಂತರ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ಈ ಲೇಖನ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದು : –
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಚದುರಂಗ : ಜೀವನ ಎನ್ನುವುದು ದೇವರ ಆಟವೇ?
News channelಗಳಲ್ಲಿ Breaking News ಬರುತ್ತದೆ.
Social mediaದಲ್ಲಿ RIP ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳು ಹರಿದಾಡುತ್ತವೆ.
ಕೆಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾಜ ಮತ್ತೊಂದು ಸುದ್ದಿಯ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಒಂದು ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಖಾಲಿತನ ಮಾತ್ರ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ…
ಒಬ್ಬ ತಂದೆಯ ಮೌನದಲ್ಲಿ…
ಒಬ್ಬ ಮಗುವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ…
ಆ ಘಟನೆ ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಪ್ರವಾಸ ತಪ್ಪೇ?
ಸಾಹಸ ತಪ್ಪೇ?
ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ.
ಜೀವನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು.
ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು.
ಹೊಸ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
ಆದರೆ ಸುರಕ್ಷತೆ ಇಲ್ಲದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದುರಂತವಾಗಬಹುದು.
ಪ್ರತಿ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೂ ಒಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಬೇಕು.
ಪ್ರತಿ ಸಾಹಸಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮಿತಿ ಬೇಕು.
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಒಂದು ಜಾಗ್ರತೆ ಬೇಕು.
ಯಾಕೆಂದರೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಬಹುದು.
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಘಟನೆ ನಮಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಬದುಕು ತುಂಬಾ ಅಮೂಲ್ಯ.
ನಾವು ಯೋಚಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಾಜೂಕು.
ಆದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬದುಕುವುದು ಮುಖ್ಯ.
