ನನ್ನನ್ನು ಯಾಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಇಂತಹ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಆಗಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ.

ನನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಜನರೆಲ್ಲ
ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಒಮ್ಮೆ ನಿಂತು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ
ನನಗೆ ಹೀಗೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಚಿಕ್ಕಂದಿನ ಆರಂಭ

ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು:

“ನಿನಗೇನು ಗೊತ್ತು?”

“ಹೀಗೆ ಮಾಡು.”
“ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಡ.”

ಆಗ ನಾವು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ
ಜೀವನ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಶಿಕ್ಷಕರು, ಪೋಷಕರು
ಎಲ್ಲರೂ ತಿದ್ದಿ, ತೀಡಿ
ಒಂದು ರೂಪ ಕೊಟ್ಟರು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದೆ.

ಆಗ ನನಗೆ ಅದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಎಂದು ಅನಿಸಿತು.
ಆದರೆ ಇಂದು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ
ಅದರೊಳಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ನಿಯಂತ್ರಣವೂ ಇತ್ತು ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಉದ್ಯೋಗದ ಹಂತ

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಶುರುವಾಯಿತು.

ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ
ಬಾಸ್ ಇದ್ದರು.
ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಇದ್ದರು.

ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು:

“ಹೀಗೆ ಮಾಡು.”
“ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಬೇಡ.”
“ಹೀಗೆ ಇರು.”
“ಹಾಗೆ ಇರಬೇಡ.”

ಮತ್ತೆ ನಿಯಂತ್ರಣ.

ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ:

“ಸರಿ, ಕೆಲಸದ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆಯೇ ಇರಬಹುದು.”

ಮದುವೆಯ ಹಂತ

ಮದುವೆಯಾಯಿತು.

ಈಗ ಸಂಗಾತಿ ನನ್ನ
– ಊಟ
– ನಿದ್ದೆ
– ಬಟ್ಟೆ
– ಹಣ
– ಮಾತು
– ಸಂಬಂಧಿಕರು

ಎಲ್ಲದರ ಮೇಲೂ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೇಳತೊಡಗಿದರು.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ
ಅದು ಕಾಳಜಿ ಆಗಿರಬಹುದು.

ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ
ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅನುಭವವೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಆಗ ನಾನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿಕೊಂಡೆ:

“ಸರಿ… ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.”

ಒಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ

ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದು ನಂಬಿಕೆ ಇತ್ತು.

ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ
ಹಣ ಬಂದಂತೆ
ಅನುಭವ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ
ಅಧಿಕಾರ ಬಂದಂತೆ
ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ನನ್ನ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ
ಅದು ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ.

ನಾನು ಏನು ಗಳಿಸಿದರೂ
ಏನು ಸಾಧಿಸಿದರೂ

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಹೀಗೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ:

ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ನನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಗಮನ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ
ನನ್ನ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ.

ಅವನ ಬಳಿ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಯಿಲ್ಲ.
ಹಣವೂ ಹೆಚ್ಚು ಇಲ್ಲ.

ಆದರೂ
ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅವನ ಸುತ್ತಲಿನವರು
ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಹೀಗೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ:

ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.

ಆಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ:

“ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?”

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ತಿರುವು

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಕಡೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

ನನಗೇಕೆ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು?

ಸ್ವಲ್ಪ ಮೌನವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ
ನನ್ನೊಳಗೆ ಮೂರು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕಾರಣಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಭಯ
ಅಸುರಕ್ಷತೆ
ಅಹಂಕಾರ

ನಿಯಂತ್ರಣದ ಕಾರಣಗಳು ಅರಿವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ…

ನನ್ನೊಳಗೊಂದು ಸಂಚಲನ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ
ಯಾರದ್ದೋ ಭಯ,
ಯಾರದ್ದೋ ಅಸುರಕ್ಷತೆ,
ಯಾರದ್ದೋ ಅಹಂಕಾರ

ನನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೆ
ನಾನು ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಸುಮ್ಮನೆ
ಅವರು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದರೆ
ಎಲ್ಲವೂ ಸಮಾಧಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು
ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಅನುಭವಿಸಿದೆ.

ನಾನು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.
ನಾನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಬಳಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಾಗಿ
ಜನರ ನಡುವೆ ಇದ್ದರೂ
ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ
ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗುತ್ತ ಹೋದೆ.

ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅರಿವು

ನಿಯಂತ್ರಣ ಅವರು ವಿಧಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ
ನಾನು ನನಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಬೇಲಿ
ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು
ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಅವರು ಕಟ್ಟಿದ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಿಂತ
ನಾನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಮೌನ
ನನ್ನನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬಂಧಿಸಿತ್ತು.

ಅವಲೋಕನದ ಕ್ಷಣ

ನಿಯಂತ್ರಣದ ಕುರಿತು ಅರಿವು ಬಂದಂತೆ
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಗಿನ ಬೇಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು.

ನಾನು ಗಮನಿಸತೊಡಗಿದೆ.

ಯಾರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?
ನಾನು ಏಕೆ ಮೌನವಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ?
ನನ್ನ ಭಯವೇನು?

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ತಂದವು.

ಮುಕ್ತಿಯ ದಾರಿ

ಆಗ ನನಗೆ ಒಂದು ದಾರಿ ಕಾಣಿಸಿತು.

ಮುಕ್ತನಾಗುವ ದಾರಿ.

ಹೊರಗಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಒಡೆದು ಹಾಕುವುದಕ್ಕಿಂತ
ಒಳಗಿನ ಬೇಲಿಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು
ಇನ್ನಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯುತ.

ನಾನು ನೋಡತೊಡಗಿದಷ್ಟು
ಆ ಬೇಲಿ ಕರಗತೊಡಗಿತು.

ಇದು ಅವಲೋಕನದ ಶಕ್ತಿ

ಅವಲೋಕನ ಎಂದರೆ
ಯಾರನ್ನಾದರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಸುವುದಲ್ಲ.

ಅದು
ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು
ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡುವುದು.

ಆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಬಂದಾಗ
ನಿಯಂತ್ರಣದ ಬಂಧನಗಳು
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಡಿಲವಾಗುತ್ತವೆ.

ಆಗ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಅನುಭವ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ.

ಇದೇ
ಅವಲೋಕನದ ಶಕ್ತಿ.

ಹೊರಗಿನ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಿಂತ
ಒಳಗಿನ ಮೌನವೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಬಂಧನ.
ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಕ್ಷಣವೇ
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಆರಂಭ.

| ಅವಲೋಕನ – Sheela Bhat