ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪುಣಾದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ ಯುವತಿಯೋರ್ವಳು ತನಗೆ ಮದುವೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲವೆಂದು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಭಾವಿ ಪತಿಯನ್ನು ಕಣಿವೆಗೆ ದೂಡಿ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ, ಅದೇ ವೇಳೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆದ ಯುವತಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ವಿರೋಧಿಸಿದ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂಗಿಯನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಈಗ ಪ್ರಶ್ನೆ –
ಯಾಕೆ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಯುವತಿಯರು ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸದೆ,
ತಮ್ಮ ವಿವಾಹವನ್ನು ಕುಟುಂಬ ಒಪ್ಪುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೋ, ಅಥವಾ
ದೂರವಿದ್ದೋ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಘನತೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ, ಅಪರಾಧಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ?
ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಈ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ “ವಿದ್ಯಾವಂತ ಯುವತಿಯರು ಅಪರಾಧಿಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ” ಎಂಬ ಸರಳ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವುದು ಸರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಯುವತಿಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ, ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದೆ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳು ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ವೃತ್ತಿಪರವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳು, ಕೋಪ, ನಿರಾಶೆ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧಗಳ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಕೌಶಲ್ಯ ಹೊಂದಿರದೇ ಇರಬಹುದು.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ “ನನಗೆ ಬೇಕಾದುದೇ ಆಗಬೇಕು” ಎಂಬ ತೀವ್ರ ವೈಯಕ್ತಿಕತಾವಾದ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬ, ಸಮಾಜ ಅಥವಾ ಕಾನೂನುಗಳಿಗಿಂತ ತನ್ನ ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆದಾಗ, ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿರುವವರನ್ನು ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲ ಎಂದು ಕಾಣುವ ಅಪಾಯ ಇರುತ್ತದೆ.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಪ್ರೇಮ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅವಲಂಬನೆ ಉಂಟಾದಾಗ, ಪ್ರೇಮಿಯ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಜೀವನದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಆಗಬಹುದು. ಆಗ ಕುಟುಂಬದ ವಿರೋಧವು ಕೇವಲ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿ ಕಾಣದೆ, “ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಶತ್ರು” ಎಂದು ಕಾಣುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಬೆಳೆದುಬಿಡಬಹುದು.
ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಂವಹನದ ಕೊರತೆ ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಪೋಷಕರು ಕೂಡ ಮಕ್ಕಳ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಬದಲು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಿವೆ. ಈ ಅಂತರ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು: ಕುಟುಂಬ ವಿರೋಧಿಸಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕೊಲೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಮರ್ಥನೀಯವಲ್ಲ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಕುಟುಂಬ ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ ಕಾನೂನಿನ ನೆರವಿನಿಂದ ಮದುವೆಯಾಗಬಹುದು, ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕಬಹುದು, ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಜೀವ ತೆಗೆಯುವ ಹಕ್ಕು ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ.
ಹೀಗಾಗಿ ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆ “ಯಾಕೆ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಯುವತಿಯರು ಅಪರಾಧಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ?” ಎಂಬುದಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ:
“ಶಿಕ್ಷಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪರಿಪಕ್ವತೆ, ಸಂವಾದ ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಸಮಾಜವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ?”
ಬಹುಶಃ ಈ ಘಟನೆಗಳು ಶಿಕ್ಷಣದ ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬ ಸಂವಾದದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ.
