ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಧರ್ಮ ಕನೆಕ್ಟ್ ಆಗುವುದು ಏಕೆ?

ದುಬೈ ವಿಮಾನ ಘಟನೆಗೂ ಧರ್ಮದ ನಂಟೇಕೆ? | ವದಂತಿಗಳ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯ

ಒಂದು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪೈಲಟ್‌ಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಘರ್ಷ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಪೈಲಟ್ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪೈಲಟ್‌ಗೆ ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಇರಿಯುತ್ತಾನೆ. ವಿಮಾನ ಸಾವಿರಾರು ಅಡಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ 174 ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಜೀವ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತದೆ. ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ಭಾರತೀಯ ಪೈಲಟ್ ತೋರಿದ ಧೈರ್ಯ, ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಇತರರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತವೊಂದು ತಪ್ಪುತ್ತದೆ.

ಈ ಘಟನೆ ನಡೆದದ್ದು ದುಬೈನಿಂದ ಇಸ್ರೇಲ್‌ಗೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದ ಫ್ಲೈದುಬೈ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ. ಭಾರತೀಯ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಸ್ಮಿತ್ ಮಚ್ಚರ್ ಮೇಲೆ ಸಹಪೈಲಟ್ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರೆಂಬ ವರದಿಗಳಿವೆ. ವಿಮಾನವನ್ನು ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದ ತಬೂಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇಳಿಸಲಾಯಿತು. ಇಸ್ರೇಲ್ ಪ್ರಧಾನಿ ಬೆಂಜಮಿನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ಭಾರತೀಯ ಪೈಲಟ್‌ನ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಹೀರೋ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ, ವಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಡೀ ದೇಶದ ಗಣ್ಯರು ಸಾಮಾನ್ಯರು ಎಲ್ಲರ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಪೈಲಟ್ ಸ್ಮಿತ್ ಮಚ್ಚರ್ ಗುಣಗಾನವೇ. ಆದರೆ ಈ ಘಟನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಉದ್ದೇಶವೇನು ಎಂಬುದು ತನಿಖೆಯಿಂದ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಆ ಸಹಪೈಲಟ್ ಹೀಗೆ ವರ್ತಿಸಲು ಕಾರಣವೇನು? ವಿಮಾನದ ಕಾಕ್‌ಪಿಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು? ವಿಮಾನಯಾನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಭದ್ರತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಪಗಳಿದ್ದವೇ? ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಏನು? ಆತನ ಉದ್ದೇಶವೇನು? ಇವೆಲ್ಲವೂ ತನಿಖೆಯಿಂದ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.

ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಘಟನೆ ನಡೆದಾಗ, ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಧರ್ಮ ಯಾವುದು?

ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆತನ ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇಡೀ ಸಮುದಾಯವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ, ಆರೋಪಿಸುವ, ಅನುಮಾನಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆಯನ್ನೂ ಧರ್ಮದ ಕನ್ನಡಕದಿಂದಲೇ ನೋಡಬೇಕೇ? ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಈ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ?

ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಧರ್ಮವೇ ಹೊಣೆಯೇ?

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಪರಾಧ ಎಸಗಿದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಆತನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿರ್ಧಾರ, ಉದ್ದೇಶ, ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಆತನ ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯೇ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಎಂದು ಮೊದಲೇ ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ?

ಈ ವಿಮಾನ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಪೈಲಟ್ ಓಮನ್ ಮೂಲದವನು ಎಂಬ ವರದಿಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಆತನ ಉದ್ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ತನಿಖೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಸಂಪರ್ಕವಿದೆಯೇ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಾರಣಗಳಿವೆಯೇ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಬೇಕು. ಉದ್ದೇಶ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಇದನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ದಾಳಿಯೆಂದು ಘೋಷಿಸುವುದು ಅಥವಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಧರ್ಮವೊಂದಕ್ಕೆ ಈ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಆರೋಪಿಸುವುದು ಸತ್ಯಶೋಧನೆಯಲ್ಲ.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಇಡೀ ಧರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುವುದರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಅಪರಾಧಿಯ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಬದಲಿಗೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರೂ ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಹೊಣೆಗಾರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ತತ್ವಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದು.

ಭಾರತೀಯ ಪೈಲಟ್‌ನ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ಧರ್ಮದ ಬಣ್ಣ ಏಕೆ?

ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಪೈಲಟ್ ತೋರಿದ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲೇಬೇಕು. ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿ ನೆರವಿನಿಂದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದವರ ಜೀವ ಉಳಿಸಲು ಅವರು ನೆರವಾದರು. ಅವರ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ದೇಶದ ಗಡಿಗಳಾಚೆಯೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಅವರ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಭಾರತೀಯ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮಾನವ ಜೀವಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಅವರು ತೋರಿದ ಸಾಹಸಕ್ಕಾಗಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ರೀತಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಆತನ ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಧರಿಸಬಾರದು. ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಬೇಕಾದದ್ದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಧೈರ್ಯ. ಧರ್ಮವಲ್ಲ.

ನೆತನ್ಯಾಹು ಭಾರತೀಯ ಪೈಲಟ್‌ನನ್ನು ಹೀರೋ ಎಂದು ಶ್ಲಾಘಿಸಿರುವುದು ಸುದ್ದಿಯಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಆದರೆ ಆ ಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ದೃಢಪಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಧರ್ಮದ ಗುರುತು ಸುದ್ದಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ?

ಇಂದು ಯಾವುದೇ ಘಟನೆ ನಡೆದರೂ, ಅದರ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆ ತಿಳಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ರೀತಿಯ ನಿರೂಪಣೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಘಟನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಡಿಯೋ, ಚಿತ್ರ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಅಥವಾ ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಊಹಾಪೋಹಗಳು ಹರಡುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಕೆರಳಿಸುತ್ತವೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳು ಹಲವು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುತುಗಳು ಅನೇಕ ಜನರಿಗೆ ಆಳವಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ತಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದಾಗ ಜನರು ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಹುದು. ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣ, ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ವೇಗ ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಬಲ್ಲದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜನರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುವಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಘಟನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಕೇವಲ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಲು ಅಥವಾ ವೀಕ್ಷಕರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುತನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ತರುವುದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅನಗತ್ಯ ಅನುಮಾನ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ವದಂತಿಗಳು ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಡುವಾಗ

ಒಂದು ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಧಿಕೃತ ಮಾಹಿತಿ ಬರುವ ಮೊದಲೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡುವ ಸಂದೇಶಗಳು ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿಜವಾಗಿರಬಹುದು, ಕೆಲವು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿರಬಹುದು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುಳ್ಳಾಗಿರಬಹುದು.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕೋಮು ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ, ಪರಿಶೀಲಿಸದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಆಗುವ ಪರಿಣಾಮ ಗಂಭೀರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಬತ್ತುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಸತ್ಯ ಹೊರಬಂದರೂ, ಮೊದಲೇ ರೂಪುಗೊಂಡ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹವನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ.

ಹಾಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಕೆಲವು ಸರಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಮಾಹಿತಿ ಯಾವ ಮೂಲದಿಂದ ಬಂದಿದೆ? ಅಧಿಕೃತ ತನಿಖೆ ಇದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದೆಯೇ? ಇದು ಸತ್ಯವೇ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಊಹೆಯೇ? ಈ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಸಮುದಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷ ಹರಡಬಹುದೇ?

ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಓದುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ವಿವೇಚನೆಯೂ ನಾಗರಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ಧರ್ಮ ಮನುಷ್ಯನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಂಬಿಕೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಡೆ, ನಿರ್ಧಾರ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕವೇ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ ಆತನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳದೆ ಮೆಚ್ಚುವ ನಾವು, ಆತ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆತನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಯಾವ ರೀತಿಯ ನ್ಯಾಯ?

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಾಗ ಆತನ ಧರ್ಮ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿರುವಂತೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವಾಗಲೂ ಆತನ ಧರ್ಮವೇ ಅಪರಾಧದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಬಾರದು. ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಬೇಕು. ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ತನಿಖೆ ಬೇಕು. ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗೆ ನ್ಯಾಯಯುತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಬೇಕು.

ನಾವು ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯವರು ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟವರು ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಿಜವಾದ ಗುಣ, ನಡೆ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ಎಂದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬಾರದೆಂದಲ್ಲ

ಒಂದು ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಉಗ್ರವಾದದ ಪಾತ್ರವಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ತನಿಖೆ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಸಂಘಟನೆ, ಸಿದ್ಧಾಂತ ಅಥವಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ಉಗ್ರವಾದದ ಪ್ರಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಸಿಗುವ ಮೊದಲೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅಪರಾಧದ ಕಾರಣವೆಂದು ಘೋಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ತನಿಖೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಎರಡೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾದ ಸಂಗತಿಗಳು.

ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ಎಂದರೆ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುವುದಲ್ಲ. ಅಪರಾಧವನ್ನು ಅಪರಾಧವೆಂದೇ ಗುರುತಿಸುವುದು; ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಜನರನ್ನು ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದಿರುವುದು. ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಹಿಂಸೆ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತೆಯೇ, ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮದ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಯುವ ಸಾಮೂಹಿಕ ದ್ವೇಷವನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ನಮಗೆ ಸತ್ಯ ಬೇಕೇ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಪುರಾವೆ ಬೇಕೇ?

ದುಬೈನಿಂದ ಇಸ್ರೇಲ್‌ಗೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ಘಟನೆ ಅನೇಕ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದೆ. ವಿಮಾನಯಾನದ ಭದ್ರತೆ, ಪೈಲಟ್‌ಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಕಾಕ್‌ಪಿಟ್ ಸುರಕ್ಷತೆ, ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಘಟನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಉದ್ದೇಶ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಮಗ್ರ ತನಿಖೆಗೆ ಒಳಪಡಬೇಕು.

ಜೊತೆಗೆ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಸಕ್ತಿಯಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಈಗಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಧಾರ್ಮಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಪುರಾವೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ?

ಒಂದು ಘಟನೆ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗದಿದ್ದರೂ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಇರಬೇಕು. ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಮಾಹಿತಿ ಬಂದಾಗಲೂ ಅದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ವಿವೇಚನೆ ಇರಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವವರಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಾಗುತ್ತೇವೆ.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಇಡೀ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸುವುದರಿಂದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮೌಲ್ಯವೂ ಹೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ.

ವ್ಯಕ್ತಿಯ ತಪ್ಪಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಹೊಣೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ. ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವುದೂ ತಪ್ಪು; ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಹರಡುವುದೂ ತಪ್ಪು.

ಕೊನೆಗೆ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕನೆಕ್ಟ್ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ: ನಾವು ಘಟನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ, ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಕಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ?

“ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ. ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಇದೆ. ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ಗೌರವವಿದೆ.”