ಕೆಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ —
“ಎಷ್ಟು ಔಷಧಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ ಗುಣವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ…”
“ರಿಪೋರ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಏನೂ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ… ಆದರೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ…”
“ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಾರ್ಮಲ್ ಅಂತಾರೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದೇನೆ…”
ಇದು ಕೇವಲ ದೇಹದ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ?
ಅಥವಾ ದೇಹದ ಒಳಗೆ ಮೌನವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನ ಕೂಗುಗಳೇ?
ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಎಷ್ಟು ಮುಂದುವರಿದಿದೆಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಒತ್ತಡಗಳು, ಏಕಾಂತ, ಭಯ, ಮೌನ ನೋವುಗಳು ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ಬಹುಸಾರಿ ನಾವು ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ದೇಹದೊಳಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ.
ಕಾಯಿಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಯಿಲೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಅದರ ಬೇರುಗಳು ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿರುತ್ತವೆ.
ದಿನವೂ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದು, ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲಾಗದ ದುಃಖ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಹೂತುಬಿಟ್ಟ ಅವಮಾನಗಳು, ವರ್ಷಗಳ ಏಕಾಂತ, ಅತಿಯಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ.
ಮನಸ್ಸು ಆಯಾಸಗೊಂಡಾಗ ದೇಹವೂ ಆಯಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ “ಮನಸ್ಸಿನ ದಣಿವು”ಗೆ ಅಷ್ಟು ಮಹತ್ವ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಜ್ವರ ಬಂದರೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಸುಸ್ತಾದರೆ — “ಇಷ್ಟು ಯೋಚಿಸಬೇಡ”, “ಪಾಸಿಟಿವ್ ಆಗಿರು”, “ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇರುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಹೀಗೆ ಒಳಗೆ ಒತ್ತಿಹಾಕಿದ ಭಾವನೆಗಳು ದೇಹದ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಹೊರಬರಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತವೆ.
ದೇಹವೂ ಒಂದು ಭಾಷೆಯೇ
ನಮ್ಮ ದೇಹ ಮಾತಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಅದು ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
- ನಿರಂತರ ತಲೆನೋವು
- ನಿದ್ರೆ ಬರದಿರುವುದು
- ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಸ್ತಾಗಿರುವ ಅನುಭವ
- ಹೊಟ್ಟೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು
- ಎದೆಭಾರ
- ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ನೋವು
- ಚಿಕ್ಕ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಅನುಭವವಾಗುವುದು
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇವು ಕೇವಲ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲ.
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಒತ್ತಡದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಗಳಾಗಿರಬಹುದು.
ವಿಜ್ಞಾನವೂ ಈಗ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಒತ್ತಡ ದೇಹದ ಹಾರ್ಮೋನ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಭಯ, ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಅಶಾಂತಿ ದೇಹದ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೇ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಬಹುದು.
ಅದರರ್ಥ ಔಷಧಿ ಬೇಡ ಎನ್ನುವುದಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಔಷಧಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಆರೈಕೆ ಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು.
ಎಲ್ಲ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೂ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ
ಕೆಲವರಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಂತ ಬರುತ್ತದೆ.
ಅವರಿಗೆ ದೇಹದೊಳಗೆ ಏನೋ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು “ನಾರ್ಮಲ್” ಅಂತ ಬರುತ್ತವೆ.
ಅವರ ನೋವು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.
ಅವರ ದಣಿವು ನಾಟಕವಲ್ಲ.
ಬಹುಶಃ ಅವರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಳಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿರುವ ಭಾರಕ್ಕೆ ಹೆಸರು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ.
ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಮನೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ತನ್ನನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿರಬಹುದು.
ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ “ಬಲಿಷ್ಠ” ಆಗಿರಬೇಕೆಂದು ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು.
ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ತನ್ನ ಏಕಾಂತವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದೇ ಬದುಕುತ್ತಿರಬಹುದು.
ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಮೌನ ಕಣ್ಣೀರು ದೇಹದೊಳಗೆ ಕಾಯಿಲೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯಬಹುದು.
ಶಾಂತಿ ಕೂಡ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಆಗಬಹುದು
ಕೆಲವರಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆ ಆದ ಮೇಲೆ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸುಧಾರಣೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
- ಒಳ್ಳೆಯ ನಿದ್ರೆ
- ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದವರ ಜೊತೆ ಮಾತು
- ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡುವೆ ಸಮಯ
- ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು
- ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವು ಕೊಡುವ ಸಂಬಂಧಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವುದು
- ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು
- ಕ್ಷಮಿಸುವುದು
- ಅಳುವುದು
- ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು
ಇವು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲ.
ಇವು ದೇಹದ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶಾಂತಿಯೇ ಔಷಧಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.
“ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೇನೆ” ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಜನ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ —
“ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಅಭ್ಯಾಸ.
ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಮನಸ್ಸು ಸುಸ್ತಾಗಿರಬಹುದು.
ನಾವು ದೇಹದ ನೋವಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ.
ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಾಯಗಳನ್ನು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮರೆಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕೆಲವರು ಔಷಧಿಗಳ ನಡುವೆ ಬದುಕುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ಒಳಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಸುರಕ್ಷಿತ ಜಾಗ ಬೇಕು.
ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸದೇ ದೇಹ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾಯಿಲೆಯ ಹಿಂದೆ ಮನಸ್ಸೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ.
ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಔಷಧಿಯ ಜೊತೆ:
- ಪ್ರೀತಿ,
- ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆ,
- ಶಾಂತಿ,
- ಭರವಸೆ,
- ಮನಸ್ಸಿನ ಬಿಡುಗಡೆ,
- ಒಳಗಿನ ನೆಮ್ಮದಿ
ಇವುಗಳೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಭಾಗವಾಗುತ್ತವೆ.
ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಎರಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲ.
ಒಂದರ ನೋವು ಮತ್ತೊಂದರ ಮೇಲೆ ನೆರಳು ಬೀರುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹೀಗೆ ಇರಬಹುದು:
“ದೇಹಕ್ಕೆ ಯಾವ ಔಷಧಿ ಬೇಕು?” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ,
“ಈ ಮನಸ್ಸು ಏನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ?” ಎಂಬುದು.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಕೆಲವು ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಕೇವಲ ದೇಹದೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಅವು ಮೌನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ಒತ್ತಿಹಾಕಿದ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಅರ್ಥವಾಗದ ಬದುಕಿನೊಳಗೆ ಆಳವಾಗುತ್ತವೆ.
ಅದರರ್ಥ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ ಎನ್ನುವುದಲ್ಲ.
ಆದರೆ ದೇಹದ ಜೊತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಕೇಳಿ ಎನ್ನುವುದು.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗುಣಮುಖವಾಗುವ ಪ್ರಯಾಣ ಔಷಧಿಯಿಂದ ಶುರುವಾಗಬಹುದು.
ಆದರೆ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಬಹುದು.
