‘Moonlight’ ಅನ್ನು ಪುಸ್ತಕೋದ್ಯಮದ ಕಥೆಯಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ಜಗತ್ತು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಚು ಲಿಯ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮತ್ತೊಂದು ಜಗತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪದರ ಪ್ರೇಮ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಕೇವಲ ಆಕರ್ಷಣೆ, ರೊಮ್ಯಾನ್ಸ್ ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಸಂಬಂಧವಾಗಿ ತೋರಿಸಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಎಷ್ಟು ಭರವಸೆ ಇಡಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದೇ ಪ್ರೇಮದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಎರಡು ಜೋಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.
ಎರಡು ಜೋಡಿಗಳು. ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪ್ರೇಮ. ಒಂದು ಕಡೆ ಭರವಸೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಸಂಬಂಧ; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಭರವಸೆಯೇ ಸಂಬಂಧದ ಬುನಾದಿ.
ಮೊದಲ ಜೋಡಿಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಪ್ರೇಮದ ಕೊರತೆಯಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಪ್ರೇಮ ಇದೆ. ಆಕರ್ಷಣೆಯೂ ಇದೆ. ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಂಧವೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಭರವಸೆ ಇಲ್ಲ. ಹುಡುಗನಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದಲೂ ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ, ಅವಳ ಉದ್ದೇಶವೇನು, ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆಯೇ, ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧದ ಹಿಂದೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಅವನೊಳಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ.
ಅದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಕೀರ್ಣತೆ ಎಂದರೆ ಆಕೆ ಅವನ ಸಂಪಾದಕಿಯೂ ಹೌದು. ವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನ ಗಡಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಸ್ಥಿತಿ. ಅವಳ ಒಂದು ವೃತ್ತಿಪರ ನಿರ್ಧಾರವೂ ಅವನಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಒಂದು ಟೀಕೆಯೂ ಪ್ರೇಮದ ನಿರಾಕರಣೆಯಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಅವಳ ವೃತ್ತಿಪರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯೂ ಅವಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಉದ್ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮ ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದಲ್ಲ. ಸಮಸ್ಯೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ನೋಡುವಷ್ಟು ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಡೆಯ ಹಿಂದೆಯೂ ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧದ ಯಾವುದೋ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಸಂಬಂಧ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉಸಿರುಗಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ. ವಿವರಣೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ. ಸಮರ್ಥನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಭರವಸೆ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಆಗ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬದುಕಲು ಕೂಡ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಬಹುಶಃ ಇಂದಿನ ಅನೇಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತವೂ ಹೌದು. ಪ್ರೇಮವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರೇಮಕ್ಕಿಂತ ಅನುಮಾನ ದೊಡ್ಡದಾದ ಕಾರಣ ಅವು ಮುರಿಯುತ್ತವೆ.
ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದು ಚು ಲಿ ಮತ್ತು ನಾಯಕನ ಸಂಬಂಧ. ಅವರ ಸಂಬಂಧದ ಮೂಲಭೂತ ಪದವೇ ಭರವಸೆ.
ನಾಯಕಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಅವಳು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಅಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿದೆ. ಅವಳು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ತನ್ನನ್ನು ನೋಯಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವಿರಬಹುದು ಎಂದು ಮೊದಲೇ ಊಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಗುಣ.
ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ನಾವು ಬಹಳ ಬಾರಿ ಸಂಗಾತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಭರವಸೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಓದುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ. ನಾಯಕನಿಗೆ ಚು ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅವಳ ವರ್ತನೆ, ಅವಳ ಕಾಳಜಿ, ಅವಳ ಆಯ್ಕೆಗಳು, ಅವಳ ಕೆಲಸದ ನಡುವೆಯೂ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಗಮನ…ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಓದಬಲ್ಲ.
ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಪದಗಳಿಂದ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕಾಗದಷ್ಟು ಭರವಸೆ ಇರುವುದು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ!
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚು ಲಿಗೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಆ ಭರವಸೆ ಅಂಧವಾದದ್ದಲ್ಲ. ಅವನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಅವಳು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೂ ಗುಣಗಳಿವೆ, ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳಿವೆ, ತಪ್ಪುಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೇ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ನನಗೆ ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಪ್ರೇಮಕಥೆ ಬಹಳ ಪ್ರಬುದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಭರವಸೆ ಎಂದರೆ “ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ಯಾವತ್ತೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲ. “ಅವನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ಅವನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ನಾನು ಅವನನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ” ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ.
ಅದೇ ರೀತಿ, “ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವುದು ಭರವಸೆಯಲ್ಲ. “ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಯಿಸಿದಾಗಲೂ ಅವನ ಉದ್ದೇಶ, ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಬಲ್ಲೆ” ಎನ್ನುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಗಾಢವಾದ ಭರವಸೆ.
ಚು ಲಿಯ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನಾಯಕನ ಅವಳ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಪೂರಕವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ನಂಬುತ್ತಾಳೆ. ಅವನು ಅವಳನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಮೂರು ಅಂಶಗಳು ಸೇರಿದಾಗ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮೂಡುತ್ತದೆ.
ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನದೇ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವುದು.
ಇದು ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ.
ಚು ಲಿ ಸಂಪಾದಕಿ. ನಾಯಕ ಬರಹಗಾರ. ಇಬ್ಬರ ವೃತ್ತಿಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧಿಸಿದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ವೃತ್ತಿಪರ ಬದುಕು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಭರವಸೆ ಆ ಗಡಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬರ ವೃತ್ತಿಪರ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಳತೆಗೋಲಾಗಿ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆಗೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪಾಠವೆಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಜೀವನ ಎರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕನಸುಗಳಿರಬಹುದು. ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲು ಬಯಸಬಹುದು. ಇಬ್ಬರ ವೃತ್ತಿಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಹೋಗಬಹುದು.
ಆಗ ಪ್ರಶ್ನೆ: “ಯಾರು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕು?” ಎಂಬುದಾಗಬಾರದು. ಬದಲಿಗೆ, “ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮದೇ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೇ ಹೇಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬದುಕಬಹುದು?” ಎಂಬುದಾಗಬೇಕು. ‘Moonlight’ನ ಪ್ರೇಮಕಥೆ ನನಗೆ ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ಉತ್ತರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕು ಸಾಧಿಸುವುದಲ್ಲ. ಅವನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದೂ ಅಲ್ಲ. ಸಂಗಾತಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ನೇಹ, ಕೆಲಸ, ನಿರ್ಧಾರ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಮೌನದ ಹಿಂದೆ ಅನುಮಾನ ಹುಡುಕುವುದೂ ಅಲ್ಲ.
ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಪಾಯವೆಂದು ಭಾವಿಸದಿರುವುದು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬಹುದು. ಅವನು ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದಾಗ ಅಸೂಯೆ ಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವಳು ತನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಹೋದಾಗ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವಳು ತನ್ನದೇ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ “ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ “ಅವಳು ಯೋಚಿಸಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರ” ಎಂದು ನೋಡಬಹುದು. ಅದೇ ಭರವಸೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಸುಂದರವಾದ ಸಂಗತಿಯಿದೆ. ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ವಿಶ್ವಾಸವಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮೇಲೆ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾದ ವಿಶ್ವಾಸ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನದೇ ಮೌಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನವಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕಬಹುದು. ಆಗ ಪ್ರೇಮ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸ್ವಾಮ್ಯಭಾವಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. “ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬಹುದೇ?” ಎಂಬ ಭಯ “ಅವಳು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ?”, “ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಳು?”, “ಅವಳ ಉದ್ದೇಶವೇನು?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ತನ್ನ ಮೌಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಂಗಾತಿಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಹೆದರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಚು ಲಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಇದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ತನ್ನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಯಕನಲ್ಲೂ ಅವಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯಕ್ಕಿಂತ ಅವಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೆಚ್ಚು. ಇದರಿಂದ ಅವರ ಪ್ರೇಮ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಹಭಾಗಿತ್ವವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪ್ರೇಮದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.
ಹಳೆಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ಗಾಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ನಂತರ, ಮದುವೆಗಳ ವಿಫಲತೆಯನ್ನು ಕಂಡ ನಂತರ, ಮೋಸ, ದ್ರೋಹ, ನಿಯಂತ್ರಣ, ಸ್ವಾಮ್ಯಭಾವ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಹಿಂಸೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಬಹಳಷ್ಟು ಯುವಕರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ದೂರ ಓಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. “ಪ್ರೀತಿ ಕೊನೆಗೆ ನೋವೇ ಕೊಡುತ್ತದೆ”, “ಮದುವೆ ಎಂದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು”, “ಸಂಗಾತಿಯ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವುದು ಅಪಾಯ” ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆಗಳು ಮೂಡುತ್ತಿವೆ.
ಆದರೆ ‘Moonlight’ ಹೇಳುವುದು ಬೇರೆ ಮಾತು. ಸಮಸ್ಯೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬದುಕುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ.
ಭರವಸೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ ಎಷ್ಟೇ ಗಾಢವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಂಘರ್ಷವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಭರವಸೆಯಿರುವ ಪ್ರೀತಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಬದುಕನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಗ ಕೊಡಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುವುದಲ್ಲ. ಯಾರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು.
‘Moonlight’ನ ಎರಡು ಜೋಡಿಗಳು ಈ ಎರಡು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಅನುಮಾನದಿಂದ ಪ್ರೀತಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಂಘರ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಭರವಸೆಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿ ಸಹಭಾಗಿತ್ವವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಪ್ರೇಮಕಥೆ ನನಗೆ ಕೇವಲ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಒಂದು ಸಂಬಂಧದ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, “ನಿನ್ನನ್ನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ” ಎನ್ನುವುದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಾಢವಾದ ಪ್ರೇಮದ ಭಾಷೆ. ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ಪ್ರೀತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ರೂಪವೆಂದರೆ “ನೀನು ನನ್ನವಳು/ನನ್ನವನು” ಎನ್ನುವುದಲ್ಲ; “ನೀನು ನೀನಾಗಿಯೇ ಇರು. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎನ್ನುವುದು.
‘Moonlight’ನ ಚು ಲಿ ಮತ್ತು ನಾಯಕನ ಸಂಬಂಧದ ಬೆಳಕು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ.
ಪ್ರೇಮವು ಇಬ್ಬರನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ, ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಬದುಕಲು ಕಲಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಹೌದು.
