ಎಥೆನಾಲ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ರೈತರು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲುಗಳೇನು?

ಪ್ರಮುಖಾಂಶಗಳು:

• ಕರ್ನಾಟಕದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ. 31.2ರವರೆಗೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಪತ್ತೆ.
• ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಆಕ್ಷೇಪ.
• ರೈತರು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರ ಮೇಲಾಗುವ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಣಾಮ.

ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಶೇ.20ರಷ್ಟು ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡುವ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ಇಂಧನ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ, ರೈತರ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮಾದರಿಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ.31.2ರವರೆಗೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ವರದಿ ಹೊಸ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳು ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿವೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿದೆಯೇ? ಇದರಿಂದ ವಾಹನ ಸವಾರರು, ರೈತರು ಮತ್ತು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲಾಗುವ ಪರಿಣಾಮಗಳೇನು?

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಗಮನ ಹೋಗುವುದು ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬೆಲೆ, ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ತೆರಿಗೆ ನೀತಿಯತ್ತ. ಆದರೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಯೊಂದನ್ನು ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರತ ಜಾರಿಗೆ ತರುತ್ತಿದೆ. ಅದೇ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಳಕೆ.

ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು, ಕಬ್ಬು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಎಥೆನಾಲ್‌ಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು, ರೈತರ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವುದು ಈ ನೀತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶಗಳು.

ಆದರೆ ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ನಡೆಸಿದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮಾದರಿಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆ ಈ ನೀತಿಯ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯದ ಕೆಲವು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟವಾಗುವ ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ಶೇ.20ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿರುವುದು ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಹೇಳಿದೆ. ಕೆಲವು ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಶೇ.31.2ರವರೆಗೂ ದಾಖಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸರ್ಕಾರದ ಆರೋಪ.

ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರುವ ಇಂಡಿಯನ್ ಆಯಿಲ್, ಭಾರತ್ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಕಂಪನಿಗಳು ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿವೆ. ಕೇಂದ್ರ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಸಚಿವಾಲಯವೂ ರಾಜ್ಯದ ವರದಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪದೆ, ತನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ನಿಗದಿತ ಗುಣಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಇದು ಕೇವಲ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳ ನಡುವಿನ ರಾಜಕೀಯ ವಿವಾದವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಇಂಧನ ಗುಣಮಟ್ಟ, ರೈತರ ಭವಿಷ್ಯ, ವಾಹನಗಳ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೀತಿ ನಿರೂಪಣೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.

ಎಥೆನಾಲ್ ಎಂದರೇನು? ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ?

ಎಥೆನಾಲ್ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಆಲ್ಕೋಹಾಲ್ ಆಧಾರಿತ ಇಂಧನ. ಇದನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಬ್ಬಿನಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಮೊಲಾಸಿಸ್ (ಸಕ್ಕರೆ ತಯಾರಿಕೆಯ ಉಪ ಉತ್ಪನ್ನ), ಕಬ್ಬಿನ ರಸ ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ, ಅಕ್ಕಿಯಂತಹ ಪಿಷ್ಟಯುಕ್ತ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು.

ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಸೇರಿಸಿ ಬಳಸುವುದನ್ನು Ethanol Blended Petrol ಅಥವಾ EBP ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ:

• E10 ಎಂದರೆ ಶೇ.10ರಷ್ಟು ಎಥೆನಾಲ್ ಮತ್ತು ಶೇ.90ರಷ್ಟು ಪೆಟ್ರೋಲ್.
• E20 ಎಂದರೆ ಶೇ.20ರಷ್ಟು ಎಥೆನಾಲ್ ಮತ್ತು ಶೇ.80ರಷ್ಟು ಪೆಟ್ರೋಲ್.
• E30 ಎಂದರೆ ಶೇ.30ರಷ್ಟು ಎಥೆನಾಲ್ ಮತ್ತು ಶೇ.70ರಷ್ಟು ಪೆಟ್ರೋಲ್.

ಇಲ್ಲಿ E20 ಎಂದರೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಶೇ.20ರಷ್ಟು ಎಥೆನಾಲ್ ಇರುವ ಇಂಧನ.

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣದ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶ ಇಂಧನ ಆಮದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು. ಭಾರತ ತನ್ನ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಅಗತ್ಯದ ಬಹುಪಾಲನ್ನು ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಬೆಲೆ ಏರಿದಾಗ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೂ ಒತ್ತಡ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ದೇಶದಲ್ಲೇ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಎಥೆನಾಲ್ ಅನ್ನು ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ಗೆ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಪರ್ಯಾಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಉಳಿತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೇಶೀಯ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

2018ರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜೈವಿಕ ಇಂಧನ ನೀತಿಯ ನಂತರ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಗ ದೊರೆಯಿತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ 2030ರ ವೇಳೆಗೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಶೇ.20ರಷ್ಟು ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡುವ ಗುರಿ ಇತ್ತು. ನಂತರ ಈ ಗುರಿಯನ್ನು 2025–26ರ ಎಥೆನಾಲ್ ಪೂರೈಕೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.

ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, 2013–14ರಲ್ಲಿ ಶೇ.1.5ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣದ ಪ್ರಮಾಣ 2025–26ರಲ್ಲಿ ಶೇ.20ಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಖರೀದಿ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲೂ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನ ರಾಸಾಯನಿಕ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಲ್ಲ. ಇದು ಕೃಷಿ, ಸಕ್ಕರೆ ಉದ್ಯಮ, ಆಹಾರ ಉತ್ಪಾದನೆ, ಇಂಧನ ಆಮದು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಬೆಸೆಯುವ ಆರ್ಥಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು?

2026ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಆಹಾರ, ನಾಗರಿಕ ಸರಬರಾಜು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಇಲಾಖೆಯು ರಾಜ್ಯದ ವಿವಿಧ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್‌ಗಳಿಂದ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿತು.

ಬೆಂಗಳೂರು, ಕೋಲಾರ, ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ, ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ, ರಾಮನಗರ, ಮಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ತುಮಕೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ಏಳು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್‌ಗಳಿಂದ ಒಟ್ಟು 63 ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ತಿಳಿಸಿದೆ.

ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಕಟಣೆ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಾ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಕೆಲವು ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ.20ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು, ಇಂಡಿಯನ್ ಆಯಿಲ್‌ನ ಒಂದು ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.31.2 ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂನ ಒಂದು ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.30.5ರಷ್ಟು ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಇತರ ಕೆಲವು ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶೇ.22ರಿಂದ ಶೇ.27ರವರೆಗೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.

ಇದು ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೆ ಗಂಭೀರವಾದ ವಿಷಯ. ಏಕೆಂದರೆ ದೇಶದ ಇಂಧನ ನೀತಿ E20 ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಎಥೆನಾಲ್ ಇರುವ ಇಂಧನವನ್ನು ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಪೂರೈಸುವುದು ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನೇ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ವಿಧಾನ, ಮಾದರಿಗಳ ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ವರದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳು ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿವೆ.

ನವೆಂಬರ್ 9ರಂದು ರಾಜ್ಯದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಸರಬರಾಜು ಸಚಿವ ರಿಜ್ವಾನ್ ಅರ್ಷದ್ ಅವರು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ವರದಿಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದರು. ನವೆಂಬರ್ 10ರಂದು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತೊಂದು ವಿವರಣೆ ನೀಡಿ, ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ 63 ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ವರದಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಮೂದಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು NABL ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿತು.

ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿವೆ.

ಕೇಂದ್ರ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಸಚಿವಾಲಯದ ನವೆಂಬರ್ 7ರ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ದೇಶದ 27 ರಾಜ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ 893 ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲೂ ಎಥೆನಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣ ನಿಗದಿತ ಶೇ.19ರಿಂದ 21ರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ 56 ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲೂ ಶೇ.19ರಿಂದ 20ರಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣ ದಾಖಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಚಿವಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದೆಡೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾದ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪವಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ಗುಣಮಟ್ಟ ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರತಿವಾದವಿದೆ.

ಈ ಎರಡೂ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬೇಕಿದೆ.

ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನದ ವಿವಾದ: ನಿಜವಾದ ಪ್ರಮಾಣ ತಿಳಿಯುವುದು ಹೇಗೆ?

ಈ ವಿವಾದದ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಭಾಗವೇ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನ.

ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಕೇವಲ ಮಾದರಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾದರಿಯನ್ನು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಯಿತು? ಯಾವ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಯಿತು? ಅದರ ಮೇಲೆ ಯಾರ ಸಹಿ ಇದೆ? ಮಾದರಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲಾಯಿತು? ಯಾವ ಪರೀಕ್ಷಾ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಾಯಿತು? ಎಂಬ ಎಲ್ಲ ವಿವರಗಳೂ ಮುಖ್ಯ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ E20 ಇಂಧನದ ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಬ್ಯೂರೋ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್ಸ್‌ನ IS 17021:2018 ಮಾನದಂಡ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಮೋಟಾರ್ ಸ್ಪಿರಿಟ್ ಮತ್ತು ಹೈ ಸ್ಪೀಡ್ ಡೀಸೆಲ್ ನಿಯಂತ್ರಣ ಆದೇಶ 2005 ಹಾಗೂ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಡಿಸಿಪ್ಲಿನ್ ಗೈಡ್‌ಲೈನ್ಸ್ 2024ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಧನದ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ರಮವಿದೆ.

ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಆರು ಲೀಟರ್ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಎರಡು ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್‌ನ ಡೀಲರ್‌ಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಬೇಕು. ಎರಡು ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ತೈಲ ಕಂಪನಿ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇಲಾಖೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಉಳಿದ ಎರಡು ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ನಿಗದಿತ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು. ಮಾದರಿಗಳ ಲೇಬಲ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಡೀಲರ್‌ಗಳ ಸಹಿ ಇರಬೇಕು. ಪರೀಕ್ಷಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ನಿಗದಿತ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಕಂಪನಿಗಳ ವಾದ.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾಸ್ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿ ವಿಧಾನವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದರೂ, ಯಾವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ASTM ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನ ಅನುಸರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮಾದರಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣಿತ ಉಲ್ಲೇಖ ಮಾದರಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬ ವಿವರಗಳಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿವೆ.

ಇದು ಕೇವಲ ತಾಂತ್ರಿಕ ನೆಪವಲ್ಲ. ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ವಿಧಾನವೇ ಫಲಿತಾಂಶದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದೇ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಫಲಿತಾಂಶದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವೂ ತನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು NABL ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಕಂಪನಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಏಕೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಎತ್ತಿದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರ ವಾದವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಮಾನದಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ.

ಈ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಬೇಕಿರುವುದು ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳಲ್ಲ; ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬಹುದಾದ ಪರೀಕ್ಷಾ ವರದಿಗಳು.

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ರೈತರಿಗೆ ಆಗುವ ಲಾಭವೇನು?

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಉದ್ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬು ಪ್ರಮುಖ ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಳೆಯಾಗಿದೆ.

ಸಕ್ಕರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ ನಂತರ ಉಳಿಯುವ ಮೊಲಾಸಿಸ್‌ನಿಂದ ಎಥೆನಾಲ್ ತಯಾರಿಸಬಹುದು. ಕೆಲವು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಕಬ್ಬಿನ ರಸ ಮತ್ತು ಸಿರಪ್‌ನಿಂದಲೂ ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತವೆ.

ಇದರಿಂದ ಸಕ್ಕರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಮಾರಾಟದ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆದಾಯದ ಮೂಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದೆ ಸಕ್ಕರೆಯ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಕುಸಿಯುವ ಅಪಾಯವಿತ್ತು. ಸಕ್ಕರೆ ಮಾರಾಟವಾಗದೆ ದಾಸ್ತಾನು ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಹದಗೆಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಹಣ ಪಾವತಿ ವಿಳಂಬವಾಗುವ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಕಬ್ಬಿನ ರಸ ಮತ್ತು ಮೊಲಾಸಿಸ್ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಸಕ್ಕರೆಯ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆದಾಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ರೈತರಿಗೆ ಕಬ್ಬಿನ ಬಾಕಿ ಪಾವತಿ ಸಮಯಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಕಬ್ಬು ಮಾತ್ರವೇ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುವಲ್ಲ. ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಮತ್ತು ಇತರ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಇದು ಹೊಸ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಶು ಆಹಾರ ಉದ್ಯಮದ ಜೊತೆಗೆ ಇಂಧನ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಲಯದಿಂದಲೂ ಬೇಡಿಕೆ ಬರಬಹುದು.

ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದ 2014–15ರಿಂದ 2025–26ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ರೈತರಿಗೆ ₹1.60 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆದಾಯ ದೊರೆತಿದೆ. ಇದು ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಒಟ್ಟು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಂದಾಜು; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ರೈತನಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ.

ಇದರಿಂದ ಎಥೆನಾಲ್ ನೀತಿ ರೈತರಿಗೆ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಆದರೆ ಈ ಅವಕಾಶ ಎಲ್ಲ ರೈತರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ತಲುಪಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.

ರೈತರ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲುಗಳು: ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಇದೆ, ಆದರೆ ಬೆಲೆ ಖಾತರಿ ಇದೆಯೇ?

ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಕಬ್ಬು ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ರೈತರಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಬೆಲೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಖಾತರಿ ಇಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆ.

ಮೊದಲನೆಯದು: ಬೆಲೆ ನಿಗದಿಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ.

ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವ ನ್ಯಾಯಯುತ ಮತ್ತು ಲಾಭದಾಯಕ ಬೆಲೆ (FRP) ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಬೆಲೆ ನೀತಿಗಳು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಖರೀದಿಯ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ಮತ್ತು ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುವಿನ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ಖರೀದಿ ನೀತಿ ಬದಲಾದರೆ ಅಥವಾ ಎಥೆನಾಲ್ ಖರೀದಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಬ್ಬು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳ ಖರೀದಿಯ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.

ಎರಡನೆಯದು: ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಇಂಧನದ ನಡುವಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆ.

ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಆಹಾರ ಉತ್ಪನ್ನವೂ ಹೌದು, ಪಶು ಆಹಾರಕ್ಕೂ ಪ್ರಮುಖ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುವಾಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನೂ ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಬಳಸಬಹುದು.

ಒಂದು ವೇಳೆ ಇಂಧನ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಶು ಆಹಾರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗಬಹುದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದು ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡಬಾರದು ಎನ್ನುವ ವಾದವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಯ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಇರಬೇಕು.

ಮೂರನೆಯದು: ನೀರಿನ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯ ಪರಿಸರ ಪರಿಣಾಮ.

ಕಬ್ಬು ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಬೇಡುವ ಬೆಳೆಯಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಂತಹ ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿನ ಕೃಷಿ ಈಗಾಗಲೇ ಜಲಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಎಥೆನಾಲ್ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಕಬ್ಬು ಕೃಷಿಯ ವಿಸ್ತರಣೆಗೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸಿಗಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಪರಿಸರವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಕೃಷಿ ವಿಸ್ತರಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದಲ್ಲಿ ರೈತರಿಗೇ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಬಹುದು.

ಹೀಗಾಗಿ ಎಥೆನಾಲ್ ನೀತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಅಳೆಯಬಾರದು. ಯಾವ ಬೆಳೆಯಿಂದ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ? ಎಷ್ಟು ನೀರು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ? ಆಹಾರ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ರೈತರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಎಷ್ಟು ಆದಾಯ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ? ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

ಸಕ್ಕರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಥೆನಾಲ್ ಉದ್ಯಮದ ಭವಿಷ್ಯ

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಲಾಭ ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಮುಖ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.

ಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಿಗೆ ಆದಾಯದ ಮೂಲಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಸಕ್ಕರೆ ಬೆಲೆ ಕುಸಿತದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಾರಾಟ ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಆದಾಯದ ಮೂಲವಾಗಬಹುದು.

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಸಕ್ಕರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಮತ್ತು ಡಿಸ್ಟಿಲರಿಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಬಡ್ಡಿ ಸಹಾಯಧನದಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದೆ. ಮೊಲಾಸಿಸ್ ಆಧಾರಿತ ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯ ಆಧಾರಿತ ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಗೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿದೆ.

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವು ಆರ್ಥಿಕ ಅಪಾಯಗಳಿವೆ.

ಒಂದು ಕಾರ್ಖಾನೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಲ ಪಡೆದು ಘಟಕ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಸರ್ಕಾರ ಎಥೆನಾಲ್ ಖರೀದಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಅಥವಾ ಬೆಲೆ ನೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿದರೆ ಆ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಆದಾಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಲದ ಕಂತು ಪಾವತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು.

ಹೀಗಾಗಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಖರೀದಿ ನೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ಥಿರತೆ ಇರಬೇಕು.

ಸರ್ಕಾರ ಒಂದು ಕಡೆ ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ನೀತಿಯನ್ನು ಆಗಾಗ ಬದಲಿಸಿದರೆ ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೂ ರೈತರಿಗೂ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಎಥೆನಾಲ್ ನೀತಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾದ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿ, ಖರೀದಿ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಮತ್ತು ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳ ಪೂರೈಕೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಅಗತ್ಯ.

ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲುಗಳು: ಉತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್‌ವರೆಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವಲ್ಲಿ ತೈಲ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಕಂಪನಿಗಳಾದ IOCL, BPCL ಮತ್ತು HPCL ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ.

ಎಥೆನಾಲ್ ಅನ್ನು ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕಗಳಿಂದ ಖರೀದಿಸುವುದು, ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡುವುದು, ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್‌ಗಳಿಗೆ ಪೂರೈಸುವುದು ಇವುಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣವು ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವುಗಳ ವಾದ.

ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣ ದಾಖಲಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರೆಯಬೇಕಿದೆ.

• ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡುವ ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೇಗಿದೆ?
• ಮಿಶ್ರಣದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆಯೇ?
• ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕದಿಂದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್‌ವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲೂ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?
• ಒಂದು ವೇಳೆ ನಿಗದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ತೆಯಾದರೆ ಅದರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಯಾರದ್ದು?
• ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಮಾರಾಟವಾಗುವ ಇಂಧನದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಂಸ್ಥೆ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ?

ಇವುಗಳಿಗೆ ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕಿದೆ.

ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ 893 ಮಾದರಿಗಳೂ ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿವೆ ಎಂಬ ವರದಿ ಬಂದಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಅದೇ ರೀತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ವರದಿಯನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಾಗಿ ಎರಡೂ ಕಡೆಯವರು ತಮ್ಮದೇ ವರದಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಜಂಟಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕಗೊಳಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತ.

ವಾಹನಗಳ ಎಂಜಿನ್ ಆಯುಷ್ಯ: E20 ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ

ಎಥೆನಾಲ್ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾಹನ ಸವಾರರನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ತಮ್ಮ ವಾಹನದ ಎಂಜಿನ್ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು.

ಎಥೆನಾಲ್ ಮತ್ತು ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ಗಳ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ಎಥೆನಾಲ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಅಂಶ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಕ್ಟೇನ್ ಮೌಲ್ಯದಿಂದ ಇಂಧನದ ದಹನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅನುಕೂಲಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಎಥೆನಾಲ್‌ನ ಶಕ್ತಿಸಾಂದ್ರತೆ ಕಡಿಮೆ.

ಇದರಿಂದ ಎಥೆನಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ವಾಹನದ ಮೈಲೇಜ್‌ನಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಉಂಟಾಗಬಹುದು.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಳೆಯ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ರಬ್ಬರ್ ಸೀಲುಗಳು, ಗ್ಯಾಸ್ಕೆಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಇಂಧನ ಪೂರೈಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಮೊದಲನೆಯದು, ನಿಗದಿತ ಮಾನದಂಡಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದ E20 ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಳಕೆ.

ಎರಡನೆಯದು, E20 ಮಿತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿರುವ ಇಂಧನ ಬಳಕೆ.

ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ವಾಹನ ತಯಾರಿಕಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು E20 ಇಂಧನದ ಕುರಿತು ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿವೆ. ಅವುಗಳ ಪ್ರಕಾರ ನಿಗದಿತ ಗುಣಮಟ್ಟದ E20 ಇಂಧನವನ್ನು ಬಳಸುವುದರಿಂದ ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಎಂಜಿನ್ ವೈಫಲ್ಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಎಂಬ ದೃಢೀಕೃತ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಹಳೆಯ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬಿಡಿಭಾಗಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಅಗತ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಮೈಲೇಜ್‌ನಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

ಇದಲ್ಲದೆ, 2026ರಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಸಂಸತ್ತಿಗೆ ನೀಡಿದ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ವಾಹನಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ E20ಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಸಮಗ್ರ ಅಂದಾಜು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಹೀಗಿರುವಾಗ ಶೇ.20ರ ಬದಲು ಶೇ.25ರಿಂದ 31ರವರೆಗೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಇರುವ ಇಂಧನ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

E20ಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ ವಾಹನಗಳಿಗೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಎಥೆನಾಲ್ ಇರುವ ಇಂಧನವನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಸುರಕ್ಷಿತವೇ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆ ಅಗತ್ಯ.

ವಾಹನಗಳ ಎಂಜಿನ್ ಆಯುಷ್ಯ, ಇಂಧನ ಪೂರೈಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣಾ ವೆಚ್ಚದ ಬಗ್ಗೆ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಗ್ರಾಹಕರ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ: ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಒಂದೇ ಮಾನದಂಡವಲ್ಲ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಗ್ರಾಹಕರು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಖರೀದಿಸುವಾಗ ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಲೀಟರ್ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ವಾಹನ ನೀಡುವ ಮೈಲೇಜ್.

ಒಂದು ಲೀಟರ್ ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ಗೆ ಇಂತಿಷ್ಟು ಹಣ ನೀಡಿದ ನಂತರ ವಾಹನ ಎಷ್ಟು ದೂರ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇ ಅವರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ.

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನ ಶಕ್ತಿಸಾಂದ್ರತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಕೆಲವು ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಮೈಲೇಜ್ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವು ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ.3ರಿಂದ 5ರವರೆಗೆ ಇಂಧನ ದಕ್ಷತೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ವಾಹನದ ಮಾದರಿ, ಎಂಜಿನ್ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಬಳಕೆಯ ವಿಧಾನದಿಂದ ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದರರ್ಥ ಗ್ರಾಹಕರು ಅದೇ ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಇಂಧನ ಖರೀದಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಹಳೆಯ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಭಾಗಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಇಂಧನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪರಿಶೀಲನೆ ಮತ್ತು ದುರಸ್ತಿಯ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಅದು ಗ್ರಾಹಕರ ಮೇಲಿನ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಕೇವಲ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಆಮದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಳೆಯಬಾರದು.

ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಸಿಗುವ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು? ಒಂದು ಲೀಟರ್ ಇಂಧನದ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ಮೈಲೇಜ್ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೇನು? ವಾಹನದ ನಿರ್ವಹಣಾ ವೆಚ್ಚ ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು? ಎಂಬುದನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕು.

ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿದೆ.

ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಇಂಧನ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ನೀತಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಾಹಕರೇ ಹೊರಬೇಕೇ?

ಇಂಧನ ನೀತಿಯ ಲಾಭ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸಿಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಅದರ ಅನುಷ್ಠಾನದಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಅನಗತ್ಯ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ ಉಂಟಾಗಬಾರದು.

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಲಾಭವಿದೆಯೇ?

ಎಥೆನಾಲ್ ಅನ್ನು ನವೀಕರಿಸಬಹುದಾದ ಇಂಧನದ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅದರ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಬಳಸುವ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಸಬಹುದು.

ಆದರೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಾನಿರಹಿತ ಇಂಧನ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಕಬ್ಬು, ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಮತ್ತು ಇತರ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬೆಳೆಗಳ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು, ರಸಗೊಬ್ಬರ, ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಬಳಕೆ ಇರುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಆಗುವ ಒಟ್ಟು ಲಾಭವನ್ನು ಅಳೆಯುವಾಗ ಕೇವಲ ವಾಹನದ ಹೊಗೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸಾಲದು. ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಂಧನ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಸಾಗಣೆಯವರೆಗಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

ಇದನ್ನು Life Cycle Assessment ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ವಿಧಾನ, ಬಳಸುವ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತು ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕದ ಇಂಧನ ಮೂಲವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಇಂಗಾಲದ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ನೀತಿಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರಗಳು

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಲೋಪದೋಷಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸದೆ ಮುಂದುವರಿಯುವುದೂ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ.

ಸರ್ಕಾರ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು.

1. ಸ್ವತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕ ಇಂಧನ ಪರೀಕ್ಷಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳ ನಡುವಿನ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಅಂತಿಮ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಲು ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು, BIS, NABL ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ತಜ್ಞರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಜಂಟಿ ಪರೀಕ್ಷಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಮಾನದಂಡದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ವರದಿಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕಗೊಳಿಸಬೇಕು.

2. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮಾಹಿತಿ

ಪ್ರತಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟವಾಗುವ ಇಂಧನದ ಪ್ರಕಾರ ಮತ್ತು ಅದರ ಎಥೆನಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆಯಬೇಕು. ಗ್ರಾಹಕರು ತಮ್ಮ ವಾಹನಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಂಧನದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶವಿರಬೇಕು.

3. ವಾಹನಗಳ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ನೀತಿ

E10, E20 ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಬಳಸುವ ವಾಹನಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು.

ಹಳೆಯ ವಾಹನಗಳ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಲಹೆ, ನಿರ್ವಹಣಾ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ದುರಸ್ತಿ ವೆಚ್ಚದ ಪರಿಹಾರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕುರಿತು ಸರ್ಕಾರ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

4. ರೈತರಿಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಖರೀದಿ ನೀತಿ

ಕಬ್ಬು ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಉದ್ಯಮದಿಂದ ಸ್ಥಿರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ದೊರೆಯಬೇಕು. ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕಗಳು ಮತ್ತು ರೈತರ ನಡುವಿನ ಪೂರೈಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿರಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರದ ಖರೀದಿ ನೀತಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ರೈತರ ಮೇಲೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಹೊರೆ ಉಂಟುಮಾಡಬಾರದು.

5. ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಜಲಸಂಪನ್ಮೂಲ ರಕ್ಷಣೆ

ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಯಾವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೀತಿ ಅಗತ್ಯ. ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳ ಲಭ್ಯತೆ, ಪಶು ಆಹಾರದ ಬೇಡಿಕೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

6. ತಪ್ಪು ಸಾಬೀತಾದರೆ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ನಿಗದಿ

ಒಂದು ವೇಳೆ ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳು ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿರುವುದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ದೃಢಪಟ್ಟರೆ, ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ನಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ ಪರಿಹಾರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ಅದೇ ರೀತಿ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ದೋಷ ಕಂಡುಬಂದರೆ ಅದನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕು.

ಸಮಾರೋಪ: ಎಥೆನಾಲ್ ನೀತಿ ರೈತರಿಗೂ ದೇಶಕ್ಕೂ ಲಾಭ ತರಬೇಕು; ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಹೊರೆ ಆಗಬಾರದು

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಭಾರತ ವಿದೇಶಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದೂ ಅಗತ್ಯ. ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ಇಂಧನದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದೂ ಕಾಲದ ಬೇಡಿಕೆ.

ಆದರೆ ಉತ್ತಮ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ರೂಪಿಸಿದ ನೀತಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಅದರ ಅನುಷ್ಠಾನವೂ ಅಷ್ಟೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿರಬೇಕು.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ.31.2ರವರೆಗೆ ಎಥೆನಾಲ್ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ವರದಿಯನ್ನು ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿವೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ಗುಣಮಟ್ಟ ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ರಾಜಕೀಯ ಆರೋಪ-ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳ ಬದಲು ಸ್ವತಂತ್ರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೂಲಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೊರತರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ.

ಒಂದು ವೇಳೆ ನಿಗದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ವಾಹನ ಸವಾರರ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಮಸ್ಯೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಲೋಪವಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವುದೂ ಅಗತ್ಯ.

ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಎಥೆನಾಲ್ ಉದ್ಯಮದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ಕಬ್ಬು ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಹೊಸ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ರೈತರ ಆದಾಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಬೆಲೆ, ಪಾವತಿಯ ಸಮಯ, ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಸ್ಥಿರತೆಯೂ ಮುಖ್ಯ.

ದೇಶದ ಇಂಧನ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಗಾಗಿ ರೈತರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅವರ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯನ್ನೂ ಖಚಿತಪಡಿಸಬೇಕು. ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಹಕರ ಮೇಲೆ ಅನಗತ್ಯ ಹೊರೆ ಹಾಕಬಾರದು. ಉದ್ಯಮಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ, ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಮೂರು ಮಾನದಂಡಗಳಿರಬೇಕು. ರೈತರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಯುತ ಆದಾಯ, ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತ ಇಂಧನ, ದೇಶಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಇಂಧನ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ.

ಈ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಎಥೆನಾಲ್ ನೀತಿಯ ಉದ್ದೇಶವೇ ಅಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ಎಥೆನಾಲ್ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಗ್ರಾಹಕರ ಹಕ್ಕು. ಅದನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ರೈತರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಯುತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಒದಗಿಸುವುದು ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರ ಕರ್ತವ್ಯ. ಈ ಮೂರರ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಎಥೆನಾಲ್ ನೀತಿ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ನೆರವಾಗಬಲ್ಲದು.

ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು? ಕಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ